نمود كه اگر به دست خود فرزند خود را قربان كردمى عجب ثواب عظيم يافتمى و به قدم حرمت بر درجه رفيع شتافتمى حقّ سبحانه به وى وحى فرستاد كه از جمله خلقان كه را دوست مىدارى ؟ خليل گفت محمد را صلى اللّه عليه و آله كه حبيب و صفىّ تست خطاب آمد كه او را دوست‌تر مىدارى يا خود را ابراهيم گفت حقا او را از خود دوست‌تر مىدارم باز فرمان رسيد كه فرزندان او را دوست‌تر مىدارى يا فرزندان خود را ؟ خليل گفت فرزندان امجاد او نزد من دوست‌ترند از اولاد من . حقتعالى وحى كرد به دو كه يكى از فرزندان بزرگوار او را به خوارى و زارى از روى جور و ستمكارى غريب و تنها گرسنه و تشنه در دشت كربلا شربت شهادت به چشانند ابراهيم عليه السلام چون شمّه‌اى از اين واقعه شنيد . قطرات حسرت از چشمه‌سار ديده بر صفحات رخسار فرو باريد خطاب رسيد كه اى ابراهيم ثواب گريستن تو بر حسين و المى كه به دل تو رسيد برابر آن مثوبت هست كه به دست خود فرزند را قربان مىكردى » . عزيزان تأمل فرمائيد كه ثواب گريستن در مصيبت حسين عليه السلام چه مقدار است ؟ از ائمه اهل بيت ( ع ) نقل كرده‌اند كه هر قطره آب كه در ماتم حسين عليه السلام از ديده كسى فرو بارد آن را در صدف شرف درّى مىسازند و در قلاده عمل آن كس مىكشند و قيمت آن در روز بازار قيامت ، بر خلق ظاهر خواهد شد . هر قطره آب ديده كه در ماتم حسين * ريزى ز چشم خويش چو دُرّى است شاهوار آن را به رشته عملت دركشد ملك * پس روز حشر پيش تو آرند آشكار و اندر إزاى هر گهرى جوهرى فضل * بر تو هزار جوهر رحمت كند نثار شيخ سهل بن عبد اللّه تسترى فرموده است كه : « روز عاشورا مىگريستم و با خود مىگفتم اگر آن روز حاضر نبودم كه در پيش آن شهيد ، خونم بريزند ، امروز بارى در حسرت آن قطره‌اى چند از آب چشم خود بريزم ، شبانه حضرت رسالت صلى اللّه عليه و آله را در واقعه ديدم كه مرا گفت اى سهل به جلال حضرت ذو الجلال كه يك قطره آب ديده ، در مصيبت فرزند دلبند من ضايع نيست و بدان گريه‌اى كه امروز كردى فردا ترا چندان ثواب مىدهند كه محاسبان تخته خاك و مستوفيان دفتر خانه افلاك ، از عهدهء